Scooby, een asiel in Spanje.

 

Nou, hier is tie dan..... het beloofde reisverslag van mijn werkvakantie van 16 tot 23 oktober 2004 oktober, naar Spanje
 

We werden door een vriendin naar het vliegveld gebracht (ja, ja, een luxe)))) te Charleroi, vliegend met Ryan Air,  zo'n goedkope maatschappij. Ik had niet opgelet hoeveel bagage je mocht meenemen, dat was dus 15 kg

Nou, ik had 2 whisky én 4 pk shag én diverse boekjes in mijn bagage, dus had ik ruim 3½ kg. overgewicht, = € 30,- boete te betalen! ( Laat die "goedkope" Whisky daar nu nog véél goedkoper zijn, n.l. € 2,39))))
Wij vlogen, bijna zonder uitzicht, naar " Valladolid"'en gingen verder per taxi naar "Medina Del Campo", ons einddoel.

Scooby, de galgo opvang, lag op een weids plateau en daar het die dag zéér winderig was, stonden deze  schuilzeilen, bijna horizontaal! Jullie zien hier één van de podiums van een buiten verblijf. Ook onze caravans schudden dat het een lieve lust was.

Het eerste wat mij opviel, en zéker die 1e nacht, dat naar verhouding tot zo'n 350 honden er geen noemenswaardige herrie was! O ja, er brak soms wel een  >ik ben sterker dan jij< of >dat was mijn mand< gevecht uit, waarop wij steevast "hé, basta"gilden, maar echt herrie, nee. 

Als ik dit nu zo teruglees besef ik wel dat mijn gevoel op dit moment anders is als toen ik dit beleefde.

Het eerste "slachtoffer" van zo een gevecht was een n.l. een zwart/wit vrouwtje. De volgende dag zagen wij dat zij ernstige bijtwonden had, geen nr. en naam. Ik doopte haar "Angelina" en zij was mijn eerste hond die wij medische verzorging gaven. Die avond werd zij wéér aan gevallen en ik barstte bromt in tranen uit. En ik vond het gemeen dat zij weer terug gezet werd.

Later leerde ik dat dit wel móet, ten eerste: als je die hond weg haalt, wordt er weer een andere de pineut, ten tweede: wist zij zeer goed dat wij haar "aardiger " vonden, ten derde: wáár ga je dan met al die "zielige"honden naar toe?

Na een paar dagen was zij weer genezen en geheel de ouwe)
Trouwens, dit is een begin beleid, als het echt niet ander kan........lees maar verder..........

← de schuilhuisjes,                                         .één van de podiums→

Ik zal nu even eerst uitleggen hoe Scooby opgebouwd is:

Er is een voortuin, waar de "lievelingen", de privé honden huizen.
Dan rechts het hoofdgebouw, onderverdeeld in 4 overdekte paddocks, elk met een overdekte voederplaats en dan een zeer grote ruimte waar allemaal kleine huisjes staan, podiums en palen met gaas, ertussen gespannen, tegen de zon. De honden kunnen daar rennen en kuilen graven, hun hobby). Hier huisden zo´n 25 á 50 per paddock in.

In dit hoofdgebouw is ook gevestigd de keuken, een operatie kamer, een reserve operatiekamer tevens de herenbadkamer, damesbadkamer tevens opslag van werkkleding, een kantoor, 2 opslagruimten voor de 100den dekens, honden jassen, dekjes voor in de manden en etc. én een hondenbadkamer, tevens recouveryroom, om uit te narcose te geraken.

Van de ± 350 honden, zijn er 250 Galgo´s en soms Greyhunds en Podenko´s, de andere 100tal zijn een mix van alle hondenrassen!
Dan is er nog een grote kattery en een ruimte voor de  echt zielige galgo´s, die in geen enkele groep passen.
Let wel, in iedere groep heerst een natuurlijke rangorde. 
Er worden op jaarbasis tussen de 700 á 800 honden geadopteerd door verschillende landen, die ook de nodige vrijwilligers leveren!