geboren: 16 mei 1911 te Cirebon (Java)

overleden: 26 april 1989 te Hilversum

Rond 1950 is hij zich Olaf de Landell gaan noemen,

en omdat hij bijgelovig was beschouwde hij 13 letters als gevaarlijk en voegde een J. toe.

Hij was de eerste schrijver die voor zijn geaardheid, homo, vooruit kwam.

Ik werd meteen gegrepen door zijn lachwekkende schrijfstijl, vol humor, vaak op het belachelijke af)))

Ik citeer, uit “De dief stelen”:

Wat vreemd eigenlijk, dat het mensdom volwassenheid beschouwd als een winst.

Want als de mens volwassen is, heeft hij al zijn onbevangenheid, dus grote dosis eerlijkheid, en veel uitingskracht verloren.

Kijkt U eens op straat naar het jongetje, dat plotseling een sprong in de hoogte doet, met zijn armen klapt en “kukeleku” roept.

Zou u dat doen, doe ìk het?

Wij zijn volwassen.

Of uit “Versprongen Ster’:

Nu was er één ding in Betsie, waarmee zij haar beide zusters meer ergerde, dan alle voiles en gehaakte handschoenen met soep tezamen, Betsie sprong, 3 keer per avond over een stevige eiken tafel, een reus van een tafel.

Door haar springkracht redt zij iemand uit een brandend gebouw en begint daar door een carrière als toneelspeelster op haar 50^e jaar))

Nu ik dit opschrijf, moet ik alweer lachen, wát een kolderieke schrijver!!!