*Ik deel nu mijn verdriet*

Geschreven voor mijn neef!

Ik deel nu mijn verdriet.

Waarom is Michael overgegaan?

Wij hebben nu na wéken eindelijk zekerheid

En zijn Michael zijn “jas” voorgoed kwijt.

Maar zijn geest is gelukkig sterk aanwezig.

En wij zijn met het rouwen en verwerken bezig….

Op de vraag: wat en hoe?

Waarom werd jij zo moe?

Daarin het duister, Michael, ik luister...................?

Michael,ik hoor alleen gefluister…..

Hoe was het daar in het donker?

Zag jij daar ons geflonker,van liefde voor jou,

Om jou, dwaze, dappere idioot,

Die geen grens te ver was,

Geen berg te hoog was,

En water niet diep genoeg was?

Michael,jij malle levensvreter

Wist het met die glimoogjes altijd beter.....

Jij bent heengegaan hoe jij hebt geleefd

Nooit genoeg maar wel alles béleefd.

Michael,ik wens jou een behouden vaart

Om dat jij zo’n bijzondere jongen waart

Een welverdiende zielenrust, geef je nu maar over…..

Tot ziens,lieverd, tot “ergens mooier”

©Hannie Zeegers©

10-12-2006